Örninn 2026
Örninn 2026

Fréttir

Gunnlaugur Árni horfir spenntur fram á veginn: „Stórt skref í minni vegferð og ferli“
Páll Ketilsson
Páll Ketilsson skrifar
miðvikudaginn 5. ágúst 2026 kl. 22:57

Gunnlaugur Árni horfir spenntur fram á veginn: „Stórt skref í minni vegferð og ferli“

Það hafa verið gríðarlega viðburðaríkir tímar hjá Gunnlaugi Árna Sveinssyni að undanförnu. Hann hefur á skömmum tíma tekið þátt á Opna bandaríska mótinu (U.S. Open), leikið á lokaúrtökumóti fyrir Opna breska (The Open) og keppt á hinu virðulega Arnold Palmer mótinu ásamt bestu háskólakylfingum heims. Þá hefur hann leikið með landsliði Íslands á Evrópumóti. Gulli ræddi við Pál Ketilsson, ritstjóra kylfings.is daginn fyrir Íslandsmótið í golfi.

„Sér enga ástæðu til að horfa á þetta á neinn neikvæðan hátt“

Þegar Gunnlaugur er spurður að því hvað standi upp úr á þessum stóra kafla stendur ekki á svörunum.

„Það er náttúrulega augljóst hvað í rauninni stendur upp úr fyrir mér, það er US Open. En þetta er búið að vera mjög viðburðaríkt og skemmtilegir tímar. Það er mjög gefandi að sjá mikinn árangur skila sér. Það er ástæðan fyrir okkur sem spilum þennan leik, það er fyrir augnablik eins og að komast inn í risamót eða vinna ákveðin mót, þannig að þetta er mikið afrek og ég er mjög stoltur af því. Það hefur verið gaman að koma heim og sjá að það hefur haft jákvæð áhrif á yngri krakka og fólk í kringum mig, þannig að það bætir líka í gleðina. En svo er ég mjög spenntur núna bara fyrir því að halda áfram. Þetta var stórt skref í minni vegferð og ferli að gera þetta og ég er núna mjög spenntur fyrir því að fara aftur og ná ennþá lengra.“

Þrátt fyrir stórkostlegan árangur við að tryggja sér sæti í sínu fyrsta risamóti leynir hann því ekki að hann hefði viljað spila betur á Shinnecock Hills vellinum.

„Já, bara hundrað prósent. Ég væri að ljúga að sjálfum mér að segja að svo væri ekki, það er ekki gaman að spila og eiga ekki sinn besta leik í golfmóti, sama hvar það er. En það er mjög erfitt að gera kröfu um það þegar sviðið er svo allt annað og risastórt. Ég hef sagt áður að þetta er bara umhverfi sem enginn getur undirbúið sig undir. Við erum bara öll ný í þessu. Ég er nýr sem leikmaður og teymi mitt, eins reynslumikið og það er, þá getum við ekki sagt að við höfum gert þetta allt áður.“

Þrátt fyrir vonbrigðin með skorið fannst honum reynslan ómetanleg.

„En auðvitað hefði ég viljað spila á betra skori. Ég horfi samt frekar á þetta þannig að þetta var það besta sem gat gerst fyrir mig, því núna veit ég hvað ég þarf að gera og hverju ég þarf að breyta til þess að spila á betra skori. Nú er ég búinn að upplifa þetta, þannig að ég sé enga ástæðu til þess að horfa á þetta á neinn neikvæðan hátt. Þetta fer í reynslubankann.“

Smáatriðin sem stækka undir mikilli pressu

Líkamlegt ástand og stærð sviðsins höfðu sína keðjuverkun á mótinu, auk þess sem ákveðnir hlutir í undirbúningi munu breytast fyrir næstu risamót.

„Það er mikill undirbúningur sem gerir manni kleift annað hvort að eiga góða viku eða ekki. Þetta var í fyrsta skipti sem ég var að komast á stærsta sviðið og sama með mitt teymi. Svo var ég að díla við smá meiðsli þarna í lok vors, í apríl, maí og var nýbúinn að ná mér út úr því en líkaminn var kannski ekki kominn í toppstand. Sem gerði það að verkum að sveiflan var ekki alltaf eins og við vildum hafa hana.“

Þessi litlu frávik magnast fljótt upp í erfiðustu aðstæðum heims.

„Og þegar eitthvað smá ‚off‘ gerist, oft undir þessum kringumstæðum með alla pressuna og alla spennuna í kring, að spila með bestu kylfingum í heimi, áhorfendur og allt það, þá verður þetta bara töluvert meira. Út fyrir kannski svigrúm og þegar það gerist, þá koma náttúrulega lélegri högg. Þannig að þetta vex getum við sagt, mistökin verða fleiri og stækka smám saman.“

Gunnlaugur minnist einnig á æfingahringina fyrri hluta vikunnar:

„Svo mætti nefna atriði eins og í undirbúningnum, með t.d. hverjum ég spila æfingadagana. Það var frábært að spila með svona stórstjörnum. En… það kannski undirbjó mig ekki eins vel fyrir að tía upp á fimmtudeginum. Þegar ég geri það vil ég gera það fyrr í vikunni. Þetta eru nokkrir svona litlir hlutir sem maður pikkar út til þess að stjórna spennustiginu og stressinu sem fylgir þessu sem maður þarf að aðlagast, því þú getur ekki horft á þetta eins og unglingamót heima á Íslandi.“

Lærdómsferli án þess að spila um milljónir

Dýrmætasta afurð mótsins var aukinn þroski og dýpri skilningur á íþróttinni, en Gunnlaugur er enn áhugamaður og tvítugur að aldri.

„Bara 100%. Það var markmiðið komandi inn í mótið. Ég er ennþá tvítugur og ég er ekki að spila upp á milljónir því ég er ekki atvinnumaður. Þannig að fyrir mig að geta tekið risa lærdómsskref og þroskast um einhver ár í golfi er miklu, miklu mikilvægara fyrir mig sem kylfing og á minni vegferð heldur en að mæta í þetta mót og hugsa: ef ég spila ekki vel þá er allt ömurlegt.“

Hann leggur áherslu á að teymið vinni eftir skýru og langtíma skipulagi.

„Ég vinn eftir mjög skipulögðu plani með mínu teymi. Þá hugsum við allt lengra og þrátt fyrir að þetta sé risastórt og við erum mjög stolt af þessu, þá eru náttúrulega bara aðrir hlutir sem koma á eftir þessu. Við viljum vera þarna reglulega og vonandi í framtíðinni geta reynt að vinna þessum mót. Þannig að það gerist bara með því að fara í gegnum hlutina og gera mistök og allir þessir bestu kylfingar í heimi hafa gert risa mistök.“

Í gegnum samtöl við aðra leikmenn fékk hann staðfestingu á því að spennustigið sé eðlilegur hluti af ferlinu.

„Ég ræddi við nokkra kylfinga, t.d. Danann Nicolai Højgaard. Hann sagði að hann hefði verið ógeðslega stressaður á Ryder Cup í fyrra og ræddi það við Rory McIlroy sem sagði honum að þetta væri bara hans skref núna - að koma inn í eitthvað nýtt umhverfi, alveg eins og fyrir okkur að fara frá unglingamótaröðinni á fullorðins mótaröðina hér heima. Þetta eru bara þessi skref sem maður tekur og það er bara lærdómsferli. Þannig að ég er bara í því mómenti og horfi á þetta með opnum hug.“

Samkeppnin í háskólagolfinu og árangur félaganna

Bandaríkjamaðurinn Jackson Koivun, sem lék með Gunnlaugi í háskólagolfinu og komst sömuleiðis inn á U.S. Open, gerðist nýverið atvinnumaður og vann sitt fyrsta PGA-mót á sínu einungis þriðja móti sem atvinnumaður. Þessi árangur sýnir Gunnlaugi fram á styrk háskólagolfsins.

„Það er náttúrulega bara risastórt að sjá þetta gerast. Þetta er bara ágætis félagi minn, ég hef oft spilað við hann í háskólagolfinu. Ég hef unnið hann og hann hefur unnið mig og þannig að þetta sýnir mér og okkur háskólakylfingunum, að við erum á rosalega góðum stað og sýnir líka út á við hvað háskólagolfið er orðið sterkt.“

Í sömu viku vann annar háskólakylfingur, Tommy Morrison, mót á Korn Ferry-mótaröðinni,(þeirri næst sterkustu í Bandaríkjunum) sem undirstrikar gæðin enn frekar.

„Vonandi heldur þessi þróun áfram að hleypa kylfingunum úr háskólagolfi inn á mótaröðina, af því að Koivun sannaði það að við getum alveg keppt og unnið á þessum mótum. Þessa sömu viku vann Tommy Morrison mót á Korn Ferry mótaröðinni, þannig að þarna voru tveir nýútskrifaðir háskólakylfingar að vinna stærstu mótin í Bandaríkjunum. Þannig að ég sé það að þetta er bara spurning um að eiga vikuna á réttum tíma og geta liðið vel í þessu umhverfi. Koivun er búinn að keppa á mörgum PGA mótum sem áhugamaður og spila í risamótum, þannig að hann er búinn að fara í gegnum þetta lærdómsferli. Ég veit það að ef ég get mætt með minn leik og liðið vel og spilað að einhverju leyti stressfrítt, þá get ég gert flotta hluti eins og hann.“

Með tvo sigra í röð á Arnold Palmer mótinu

Gunnlaugur lék fyrr í sumar annað árið í röð með alþjóðlegu úrvalsliði háskólakylfinga á Arnold Palmer mótinu, en það er talið sterkasta áhugamannamót heims. Mótið fór fram á Tralee-strandvellinum á vesturströnd Írlands og var leikið með sama sniði og í Ryder-bikarnum (holukeppni, fjórbolti, fjórmenningur og tvímenningur).

Alþjóðaliðið stóð uppi sem sigurvegari gegn liði Bandaríkjanna eftir gríðarlega spennu, 30,5 gegn 29,5. Gunnlaugur skilaði tveimur dýrmætum vinningum í hús og hefur nú fagnað sigri með liðinu bæði árin sem hann hefur tekið þátt.

„Þetta er frábært mót sem fær mikla athygli og mikil upplifun að taka þátt. Fyrirkomulagið er skemmtilegt og ég hef staðið mig vel bæði árin í þessu móti. Það er heiður og viðurkenning að vera valinn og vonandi á ég eftir að keppa oftar í þessu móti.“

Lærdómur á lokaúrtökumóti fyrir Opna mótið

Gunnlaugur spilaði einnig á lokaúrtökumóti fyrir Opna breska meistaramótið (The Open) þar sem hann fékk tækifæri til að leika með nokkrum af stærstu stjörnum golfheimsins. Hvernig var sú upplifun?

„Bara frábær. Ég fór líka í fyrra og var þá nálægt því að komast inn. Þetta er eitthvað sem maður hlakkar til á hverju ári, út af því maður veit að einn góður dagur getur skilað manni inn á risamót. Þetta er líka skemmtilegt verkefni því þú veist að þú hefur engu að tapa. Þegar þú mætir, þá er einn dagur og þá ferðu ‚all in‘ og spilar djarft. Ég lenti í skemmtilegum ráshópi og var með enskum stórkylfingum, Matt Wallace og Danny Willett, báðir PGA-leikmenn og Willett Masters-sigurvegari. Þannig að það er líka bara gaman að spila við þessa stráka og lærdómur að líða vel í kringum þessa gaura. Þeir eru bara eins og við og grínast og slá líka léleg högg.“

Úrtökumótið byrjaði hins vegar á óvæntu áfalli á annarri braut dagsins.

„Já, ég sló tvo bolta aðeins til vinstri, á rangan stað. Ég þekkti völlinn ekki nógu vel, sem er algengt í úrtökumótum fyrir OPEN. Höggin voru ekki slæm sem slík, en þau fóru á rangan stað og tveir boltar fóru út fyrir og ég lék holuna á tvöföldu pari, 8 höggum. Með því var ég búinn að spila mig út úr mótinu en ég lék fínt golf hinar 34 holurnar sem voru eftir. Ég gafst ekki upp og fékk nokkra fugla og pör, en það var of mikið að tapa fjórum höggum á annarri braut dagsins. En svona eru íþróttir, hápunktar og lágpunktar og það þarf að taka það jákvæða út úr þessu.“

Framtíðin í Bandaríkjunum og skrefið yfir í atvinnumennsku

Gunnlaugur stundar nám og leikur golf við hinn öfluga LSU-háskóla (Louisiana State University). Þar sem reglugerðum í bandaríska háskólaíþróttageiranum var nýlega breytt getur hann var þar í allt að fimm ár og á hann tvö til þrjú ár eftir af náminu.

„Þetta er fjögurra ára nám og golftímabil en núna breyttist reglugerð þannig að ég hef val um að vera í fimm ár, þannig að ég á tvö til þrjú ár eftir. En ég veit núna, bara eins og þú sagðir með Koivun, sem vann PGA mót nýkominn úr háskóla, hvað þetta er orðið sterkt og ég veit að ég er í umhverfi núna þar sem eru bestu leikmenn í heimi og margir framtíðar PGA leikmenn. Þannig að ef ég er í kringum þessa gaura á hverjum einasta degi og vikur þá veit ég að ég mun bara bæta mig.“

Ertu með plön hvernig þú ætlar að reyna að gerast atvinnumaður?

„Að einhverju leyti. Það er mikið af hlutum sem maður hefur ekki stjórn á en ég er með mjög gott plan með fólkinu sem ég treysti um hvað við getum gert og hverju við stjórnum til þess að komast á þann stað. Það getur þýtt það að ég fari beint eitthvert inn út frá háskólagolfi eða maður fer einhverja allt aðra leið. Við höfum að undanförnu séð dæmi um háskólakylfinga sem hefur gengið vel þegar þeir urðu atvinnumenn. Svo eru önnur dæmi eins og með Englendinginn Alex Fitzpatrick, en bróðir hans Matt hefur náð frábærum árangri. Þeir léku saman í tvímenningsmóti á PGA mótaröðinni núna í vor og ég og Perla Sól fórum að horfa á enda stutt frá skólunum okkar. Bræðurnir unnu mótið og upp úr því fékk Alex þátttökurétt á PGA mótaröðinni. Hann náði strax mjög góðum árangri og hefur tryggt sér þátttökurétt næstu árin. Þannig að fyrir mig, þá þarf maður líka að horfa á þetta þannig og trúa því að maður sé nógu góður til að keppa gegn þeim bestu á stóru mótaröðunum.“

Hann ítrekar að leiðirnar séu margar:

„Já, í rauninni, ég hugsa þannig að hvenær það verður eða hvernig, þá er það bara eitthvað sem gerist ef þú átt það skilið. Þannig að maður gerir bara allt til þess að eiga það skilið.“

Sáttur við tæknina og í frábæru umhverfi hjá LSU

Þegar talið berst að tæknilega þættinum í leik hans og högglengd telur Gunnlaugur sig vera á góðum stað en er eitthvað sem hann telur að hann þurfi að bæta sérstaklega?

„Ekkert svona í fljótu bragði. Ég er mjög sáttur við hvernig ég er tæknilega séð. Það eru líkamsþættir og andlegir þættir sem eru partur af því að þroskast og eldast. Það eru allir þessir gaurar að slá sömu högg og við sláum eða ég slæ, bæði léleg og góð högg, þannig að það er ekkert sem ég þarf að bæta eitthvað sérstaklega.“

Varðandi högglengdina miðað við þá bestu segist hann vera í meðallagi:

„Ég myndi segja mjög miðlungs, bæði í háskólagolfinu og í kringum þessa gaura á mótaröðinni. Það eru strákar sem slá boltann rosalega fast, ég geri það ekki en ég er fínn hvað högglengd varðar.“

Fyrrnefndur Koivun er að slá svolítið fast, er það ekki?

„Jú, hann reynir mjög mikið. Hann er frekar lágvaxinn strákur, hann er með hraða sveiflu, sem sagt ‚tempólega‘ séð. En hann slær svipað langt og ég, kannski aðeins styttra.“

Aðstæðurnar hjá LSU-háskólanum í Louisiana henta Gunnlaugi sérstaklega vel.

„Já, við spilum mikið golf, keppum innbyrðis í liðinu þrisvar til fimm sinnum í viku, þannig að það er stöðug samkeppni og svo líka hellingur af mótum. Það eru fjögur til fimm á haustönn og sjö, átta á vorin. Þannig að þetta eru fjöldamörg mót og á milli þess sem maður er að keppa innbyrðis. Þetta er mjög gott umhverfi.“

Umgjörðin í skólanum drífur hann áfram alla daga.

„Já, þetta er mjög góð búbbla til að vera í til þess að bæta sig bæði námslega og sérstaklega íþróttalega. Ég er innan um heimsins besta íþróttafólk í öllum greinum, að borða með þeim og læra með þeim. Ef þú getur ekki bætt þig í umhverfi með öllum þeim bestu, þá er það þér að kenna, finnst mér.“

Fylgist með Íslandsmótinu úr fjarlægð

Hefði Gulli ekki viljað vera með á Íslandsmótinu í ár?

„Það væri ógeðslega gaman, hundrað prósent. Ég er búinn að undirbúa mig eins og ég væri að spila. Völlurinn er í toppstandi og mér finnst gaman að preppa fyrir þessi Íslandsmót þótt að ég sé ekki með. Mér líður eins og ég sé meira bara, já, í takt við það sem er að gerast þegar ég er að horfa á þetta í sjónvarpinu. En það væri alltaf gaman en svo þarf maður líka bara að vera raunsær og fatta að þetta er kannski ekki markmiðið eins og er. Einn daginn, þá vonandi getur maður komið til baka og tekið þátt. Þetta er bara vegferð sem er í gangi og maður á að njóta þess.“